opolyx’i telefonunuza yükleyin — ve şifresiz giriş yapın
opolyx artık gerçek anlamda yüklenebilir bir uygulama ve dört giriş yolu var: sihirli bağlantı, e-postayla gelen kod, Google ya da Apple. Her yerde çalışan yol koddur.

Sade bir dille
opolyx’i ana ekranınıza ekleyip diğer uygulamalar gibi açabilirsiniz: kendi simgesi var, tarayıcı çubukları yok, doğrudan lobiye açılır. Bu, bugün Android ve iOS’ta tarayıcı menüsünden çalışıyor ve uygulama mağazaları için paketlediğimiz sürümle aynı.
- tanıtım sayfası yerine doğrudan lobiye, tam ekran açılır;
- tarayıcı kısayolu yerine kendi simgesini ve açılış ekranını kullanır;
- çevrimdışıyken tarayıcı hatası yerine düzgün bir opolyx sayfası gösterir;
- canlı bir oyundan hiçbir şeyi önbelleğe almaz, bu yüzden yüklenen uygulama site kadar günceldir.
Giriş yapmanın artık dört yolu var; hangi cihazdaysanız ona uyanı kullanabilirsiniz:
| Yöntem | Nasıl çalışır |
|---|---|
| Sihirli bağlantı | e-postanızda bir bağlantı — tek dokunuş, şifre yok |
| E-posta kodu | giriş sayfasına yazdığınız 8 karakterlik bir kod |
| standart hesap seçici | |
| Apple | E-postamı Gizle dahil — arkasındaki adresi asla görmeyiz |
E-postayla gelen kod, kesinlikle her yerde çalışan yoldur — bir bağlantının ayrı bir tarayıcıda açıldığı ve oturumu geri aktaramadığı uygulama sarmalayıcılarının içi de dahil.
Teknik ayrıntı merak edenler için
Service worker bilerek dar tutuldu. Her şeyi yakalayan bir yapı değil, bir izin listesidir: gezinmeler önce ağdan gelir ve yedek olarak çevrimdışı bir sayfa vardır, hash’li statik dosyalar stale-while-revalidate ile sunulur ve geri kalan her şey — veritabanı, oyun sunucusu, realtime, kimlik doğrulama, sunucuda oluşturulan payload’lar — tamamen atlanır; böylece eski bir tahtayı sunması ya da canlı bir maçı bozması mümkün değildir.
// public/sw.js — allow-list, not catch-all
self.addEventListener('fetch', (event) => {
const url = new URL(event.request.url);
if (url.origin !== self.location.origin) return; // Supabase, daemon: untouched
if (BYPASS.some((p) => url.pathname.startsWith(p))) return; // /auth, /api, RSC
if (event.request.mode === 'navigate') return event.respondWith(networkFirst(event));
if (HASHED.test(url.pathname)) return event.respondWith(staleWhileRevalidate(event));
});İlginç kısım sarmalanmış iOS sürümüydü: tüm tarayıcılar sorunsuz çalışırken orada hiçbir giriş yöntemi tamamlanmıyordu. Nedeni, paketleme aracının sizin yerinize yazdığı bir WebKit ayarıydı: app-bound domains etkinken WebKit, listede olmayan bir sunucuya yapılan her üst düzey gezinmeyi sessizce iptal eder — ve bir OAuth akışının ilk adımı tam olarak böyle bir gezinmedir. Google ise ayrıca, ilke gereği gömülü webview’ları reddeder; bunu hiçbir yapılandırma düzeltemez.
Sihirli bağlantı da orada hiçbir zaman çalışamazdı: sistem tarayıcısında açılır ve uygulamanın webview’ı o tarayıcının çerezlerini göremez. Yazılan bir kodu aynı kaynaktaki (same-origin) tek e-posta yolu yapan da budur — onu isteyen webview’ın içinde tamamlanır.
Google için onaylı yol, akışı sistem tarayıcısında çalıştırıp oturumu geri aktarmaktır. Köprü, yetkilendirme URL’sini bilerek PKCE olmadan oluşturur; böylece akış, token’ları kabuğun okuyabileceği callback fragment’inde döndürür — bir yetkilendirme kodu ise yalnızca verifier’ı tutan tarayıcı tarafından kullanılabilirdi, o da yanlış tarayıcıdır.
