Erken mi elendiniz? Artık izlemeye mahkûm değilsiniz
İflas etmek eskiden sizi dokunamadığınız canlı bir tahtanın başında bırakıyordu; ne bir mesaj ne de bir çıkış yolu vardı ve oyunun geri kalanı on dakika daha sürüyordu. Artık öyle değil.

Sade bir dille
Monopoly tarzı bir oyunda elenmek normaldir — çoğu kişi için oyunların çoğu böyle biter. Normal olmayan, opolyx’in ardından yaptığı şeydi: hiçbir şey. Tahta ekranda kalıyordu; eksiksiz çizilmiş, tamamen hareketsiz, her kontrol grileşmiş. Elendiğinizi söyleyen bir mesaj, nasıl bir oyun çıkardığınızın özeti ve ayrılmak için bir düğme yoktu. O anda makul olarak isteyebileceğiniz tek şey — yeni bir oyun — ancak hâlâ oyunda olan oyuncular bitirdiğinde geliyordu; bu da tipik bir tahtada on dakika daha, bazen kırk dakikaya yakın sürüyordu.
Artık koltuğunuz oyundan düştüğü anda bunu söyleyen, kaçıncı sırada bitirdiğinizi gösteren ve hemen yeni bir oyun öneren bir ekran açılıyor. Oyunun nasıl biteceğini görmeyi tercih ederseniz “İzlemeye devam et” sizi tahtaya geri götürüyor; ekranda küçük, kalıcı bir çıkış yolu da duruyor — ve oyun bittiğinde, hiçbir şeyi yeniden yüklemeden gerçek sonuç ekranına geçiyorsunuz.
Sonuç ekranı da aynı değişiklikte iki yenilik kazandı. Hedefleri menü sırasıyla listelemek yerine, tamamlamaya en yakın olduğunuz hedefi söylüyor — az önce iflas etmiş birine “bir oyun kazanın” önermek cesaret verici değil — ve bir galibiyet serisindeyseniz serinizi gösteriyor. Düğmeler de doğrudan kürsünün altına taşındı, çünkü çoğu dizüstü bilgisayarda ekranın görünen kısmının altında kalıyorlardı: bir oyundan sonra ilk gördüğünüz şey bir kürsü ve bir yığın ödül kartıydı, ekranın hiçbir yerinde basılacak bir şey yoktu.
Teknik ayrıntı merak edenler için
Bu anı düzeltmeye değer kılan, bulunduğu yer. Birinin opolyx’e bir gün geri dönüp dönmeyeceği neredeyse tamamen ilk gününde kaç oyun oynadığına bağlı ve fark çok keskin: tek oyun oynayanlar çok nadiren geri geliyor, üç oyun oynayanlarda ise ihtimal yazı turaya yakın. Yeni gelenlerin yaklaşık üçte ikisi ilk gün tam olarak bir oyun oynuyor. Yani sitenin yapabileceği en değerli şey ikinci oyunu başlatmayı kolaylaştırmak — ve bir oyun başlatabilecek konumdaki en büyük tek grup, ilk oyundan az önce elenmiş oyuncular.
| İlk gün oynanan oyunlar | Başka bir gün geri gelenler |
|---|---|
| Bir | 9% |
| İki | 25% |
| Üç veya daha fazla | 47% |
Kimsenin fark etmemesinin nedeni, tam tersini okuyan küçük bir mantık parçasıydı. Ayrılma kontrolünün gösterilip gösterilmeyeceği “oyun sürüyor, siz oyundasınız ve elenmediniz” koşuluyla belirleniyordu — mantıklı görünen ama çıkışı tam da oynamayı bitirmiş oyuncudan gizleyen bir koşul. Bu arada sonuç ekranı ancak oyunun kendisi bittiğinde gösteriliyor. Bu iki kuralın arasında hiçbir kontrolü, hiçbir özeti ve hiçbir çıkış yolu olmayan bir oyuncu kalıyordu ve ona hitap eden tek bir kod yolu bile yoktu.
Ekran bilerek XP, puan değişikliği veya seviye çubuğu göstermiyor. Bunların hepsi bir koltuk oyundan düştüğünde değil, oyun bittiğinde yazılıyor; yani o anda henüz yoklar — onları göstermek, elendiği söylenen oyuncuya sıfır maç ödülü yazdırmak olurdu. Tahmin etmek mümkündü ama reddedildi: bu, sunucunun hesabını tarayıcıda, ikisini birlikte kapsayan hiçbir test olmadan kopyalamak demekti. Tek bir satır ödülün oyun bittiğinde hesaplanacağını söylüyor; bu doğru ve gerçekte sorulan soruyu yanıtlıyor.
