Oyun, kimsenin bulamadığı hamleleri size gösteriyor
İlk kez oynayanların çoğu hiç ev kurmuyor — oysa oyunları asıl kazandıran hamle bu. opolyx artık kendi kendinize keşfetmeniz gereken iki hamleyi, tam tahtanıza uydukları anda gösteriyor.

Sade bir dille
Monopoly tarzı bir tahta kendini açıklamaz. Satın almayı bulmak kolaydır, çünkü boş bir şeyin üzerine geldiğinizde teklif önünüze gelir. İnşa etmek ve takas ise öyle değildir: tahtadaki hiçbir şey bunları önermez, bu yüzden onları ancak var olduklarını zaten biliyorsanız yaparsınız. Canlı ortamda bu tam da beklendiği gibi görünüyor — satın alma, bir oyuncunun ilk oyunuyla üçüncüsü arasında neredeyse hiç değişmiyor, inşa ve takas ise aşağı yukarı iki katına çıkıyor. Bu da, çoğu insanın ilk oyununu oyunun nasıl kazanıldığını bilmeden geçirdiğini söylemenin kibar bir yolu.
Bu yüzden oyun artık bir şey söylüyor; üç kez ve yalnızca henüz bir oyunu bitirmemiş oyunculara. Bir odanın dolmasını beklerken, bütün oyunun dayandığı zinciri anlatıyor — arsa satın alın, bir renk setini tamamlayın, üzerine inşa edin, çok daha fazla kira toplayın. Bir setin, başka birinin elindeki tek arsası eksik olduğunda size hangi arsa olduğunu, kimde olduğunu söylüyor ve takası doğrudan o kişiye hitaben açıyor. Bir seti tamamladığınızda da inşa etmeyi öneriyor.
Bunların hiçbiri yolunuza çıkmıyor. Hiçbir şey modal değil, hiçbir şey oyunu durdurmuyor — herkes sıra süresiyle oynuyor, bu yüzden oynayabilmeniz için önce kapatılması gereken bir kart hiçbir şey söylememekten daha kötü olurdu. Her kart elle kaldırılabilir ve bir daha gelmez; her düğme de, aradığınızı kendiniz bulasınız diye bir menü açmak yerine üzerinde ne yazıyorsa tam olarak onu yapar.
Teknik ayrıntı merak edenler için
Bütün bunlara yön veren ölçüm, oyunun size SUNDUĞU mekanikleri, sizin KEŞFETMENİZ gereken mekaniklerden ayırıyor. Sunulanlar bir oyuncunun ilk üç oyunu boyunca yatay seyrediyor; keşfedilenler aynı aralıkta aşağı yukarı iki katına çıkıyor. Bu fark bir öğrenme eğrisi değil — birinin özelliğin var olduğunu fark ettiği an ve bir ilk oyunda bir ipucunun değiştirebileceği tek kısım bu.
| Şunu yapan oyuncuların oranı… | İlk oyun | Üçüncü oyun |
|---|---|---|
| bir arsa satın aldı | 66% | 74% |
| bir ev kurdu | 21% | 46% |
| bir takas teklif etti | 24% | 49% |
Önce daha bariz üç açıklama sınandı ve üçü de yanlış çıktı; hiçbirinin hayata geçirilmemesinin nedeni bu. İlk oyununuzu kazanmak geri dönüp dönmemenizde hiçbir fark yaratmıyor — kazananların ve kaybedenlerin geri dönüş oranı yarım puanlık fark içinde aynı. Daha kısa bir oyun da işe yaramıyor: en kısa süren mod, en uzun süren moddan biraz daha düşük bir geri dönüş oranı alıyor. Ve botlar yerine gerçek bir insan rakibin olması da yalnızca birkaç puan ediyor. Geriye anlamak kalıyor ve anlamak, kelimelerle düzeltilebilecek tek şey.
Kartlar tahtanın alt kısmında duruyor ve bu iki deneme gerektirdi. İlk sürüm, Şans bildiriminin kullandığı şeridi yeniden kullanıyordu; şerit boş görünüyordu — ama yalnızca o bildirim tıklanamadığı ve dört saniye sonra kaybolduğu için boştu. Aynı yerde duran düğmeli bir kart, her ekran boyutunda zar atma kontrolünü örtüyor; bu yüzden ilk kez oynayan birinin “Zar at” düğmesine dokunuşu bunun yerine bir takas formu açıyordu. Hiçbir şey bunu yakalamadı, çünkü her test ipucunun kendi düğmesine tıklıyordu ve hiçbiri zar atmayı denemedi. Regresyon testi artık dikdörtgenleri karşılaştırmak yerine zar atma kontrolünü dört ekran boyutunda isabet testiyle yokluyor; çünkü bir kutu kontrolü, şeffaf bir sarmalayıcıyı düğmenin üstüne çizilmiş bir karttan ayıramaz.
