Karta przeglądarki mówi teraz, że to Twoja kolej
Wystarczyło na chwilę odwrócić wzrok, a gra czekała na Ciebie w ciszy. Teraz karta przeglądarki pokazuje, czyja jest kolej, gdy przychodzi Twoja, raz odzywa się dźwięk, a pierścień odliczania w końcu zaczyna pełny w każdym trybie, zamiast z jedną piątą już zużytą.

Prostymi słowami
Gra w opolyx ma zegar kolejki i wystarczy na minutę zająć się czymś innym, żeby stracić przez niego kolejkę. Do tej pory nic Cię nie szukało: plansza stała, zegar tykał, a jedynym sposobem, żeby wiedzieć, że to Twój ruch, było patrzenie akurat wtedy na planszę. Kiepski układ jak na ekran, od którego ludzie naturalnie odchodzą — kiedy boty wykonują swoje kolejki, kiedy przeciwnik się namyśla, kiedy strona w innej karcie kończy się ładować.
W chwili, gdy przychodzi Twoja kolej, dzieją się teraz trzy rzeczy. Zmienia się tytuł karty przeglądarki, więc karta, na którą nie patrzysz, mówi to z paska kart. Raz odzywa się krótki dźwięk — i tylko przy zmianie kolejki, nigdy przy wczytaniu strony, więc ponowne otwarcie gry nie odtwarza całej serii zaległych dźwięków. A pierścień wokół odliczania zaczyna pełny, czego wcześniej nie robił.
Dla ciekawych techniki
Okazało się, że pierścień mierzył niewłaściwy zegar. Miał wpisaną na stałe długość kolejki — 75 sekund, czyli tyle, ile w trybie Klasycznym — podczas gdy silnik daje każdemu trybowi własną. Kolejka w Blitzu trwa 60 sekund, a w trybie Szybkim 45, więc w tych trybach pierścień pokazywał kolejkę, która częściowo minęła, zanim ktokolwiek cokolwiek zrobił: w Blitzu startował z jedną piątą zużytą, a w trybie Szybkim prawie z połową. W ciągu ostatnich trzydziestu dni to ponad jedna czwarta wszystkich zakończonych gier, a najgorzej było właśnie w trybie, który nowym graczom proponuje się jako pierwszy. Pierścień nie czyta już żadnej stałej — mierzy kolejkę, która faktycznie trwa, i za długość, względem której rysuje, przyjmuje najdłuższy pozostały czas, jaki widział dla tego terminu. To obejmuje też dwie długości, których żadna stała by nie oddała: nadpisanie serwera tylko dla trybu Klasycznego i dłuższy zegar przyznawany na pauzę przy płatności.
| Tryb | Prawdziwa długość kolejki | Pierścień pokazywał |
|---|---|---|
| Klasyczny | 75s | 75s |
| Blitz | 60s | 75s |
| Szybki | 45s | 75s |
Najdziwniejszą częścią tej historii jest dźwięk. Plik już istniał. Był nagrany, przycięty, znormalizowany, licencjonowany i wpisany do katalogu z własną głośnością i własnym minimalnym odstępem — brakowało tylko linijki mówiącej, które zdarzenie ma go odtwarzać. Trafił więc do wydania, leżał na dysku i został odtworzony dokładnie zero razy. Znalezienie go nic nie kosztowało; zauważenie, że go brakuje, wymagało, by ktoś zapytał, dlaczego gra nigdy niczego nie ogłasza.
Żeby było go słychać, potrzebny był jeden celowy wyjątek. Dźwięk jest zwykle całkowicie blokowany, gdy karta jest w tle — to rozsądne ustawienie domyślne i dokładnie złe w tym przypadku, bo karta w tle to cała publiczność tego sygnału. Reguła mieszka teraz w jednej małej, przetestowanej funkcji, zamiast być rozrzucona po kodzie: najpierw stosowane jest ustawienie wyciszenia, które może zablokować wszystko, i dopiero potem ten jeden sygnał jest przepuszczany tam, gdzie inne nie są.
