Twój nick to Twój link z zaproszeniem
Zaproś kogoś do opolyx, a oboje dostaniecie po 200 XP — wypłacane, gdy ta osoba ukończy prawdziwą grę, nigdy za samą rejestrację. Twój link to po prostu Twoja nazwa na końcu adresu.

Prostymi słowami
W lobby, tuż pod Twoimi dziennymi celami, jest teraz karta zaproszeń. Jest na niej jeden link, należy do Ciebie i nie trzeba niczego generować: Twój link z zaproszeniem to adres strony z Twoim nickiem na końcu. Skopiuj go, wyślij temu, kogo chcesz mieć przy stole, i gotowe.
Gdy ktoś przyjdzie przez Twój link i ukończy swoją pierwszą prawdziwą grę, oboje dostajecie po 200 XP — razem 400, niezależnie od tego, co wypłaciła sama gra. Nie ma limitu osób, które możesz sprowadzić, i niczego nie trzeba odbierać: XP po prostu wpada na konto.
Jedyne, co warto wiedzieć, to moment wypłaty. Gdy znajomy się rejestruje, nic nie jest wypłacane — dopiero gdy naprawdę rozegra grę do końca. To celowe: konto, z którego nikt nie gra, nikomu nic nie daje, a zaproszenie płatne za rejestrację zachęca do zakładania pustych kont zamiast sprowadzania prawdziwych ludzi. Oznacza to też, że link działa długo po wysłaniu, więc ktoś, kto doda go do zakładek w kwietniu, a zagra w czerwcu, i tak się liczy.
Dla ciekawych techniki
Kod zaproszenia to nick zapraszającego, a nie wygenerowany ciąg znaków — i jest to decyzja projektowa, a nie pójście na skróty. Link zbudowany z nazwy przetrwa przeczytanie na głos, wpisanie z pamięci czy wklejenie do czatu, który go zniekształca, i od razu mówi odbiorcy, od kogo jest. Działa bez tabeli wyszukiwania, bo nicki są już unikalne i ograniczone do liter, cyfr i podkreśleń — to ścisły podzbiór tego, co strona i tak przyjmowała w tym miejscu — więc nazwa rozwiązuje się bezpośrednio, niezależnie od wielkości liter.
Nietypowe jest tu to, jak wiele już istniało. Tabele dodano w jednej z pierwszych migracji, jakie ten projekt w ogóle uruchomił, a strona od tamtej pory po cichu zapisywała parametr zaproszenia w ciasteczku — ciasteczku, którego nic nigdy nie czytało. Oba końce pętli były więc na miejscu od miesięcy, tylko bez środka: nie dało się zobaczyć własnego linku i żaden fragment kodu nie zamieniał tego ciasteczka w zapisane zaproszenie. W dniu, w którym napisano środek, obie tabele wciąż były puste.
| Co jest zapisywane | Kiedy |
|---|---|
| Kto kogo zaprosił | Przy pierwszym logowaniu zaproszonego gracza |
| XP zdobyte przez obie strony | Gdy ukończy swoją pierwszą prawdziwą grę |
Przyznawanie nagrody więcej odrzuca, niż przyjmuje: nie możesz zaprosić siebie, zaproszenia nie da się przypisać żadnemu ze stałych graczy, którzy wypełniają ciche pokoje, zaproszenie zapisuje się raz i nigdy nie zostaje nadpisane późniejszym linkiem, a nic nie jest wypłacane, dopóki za zaproszeniem nie stoi prawdziwa gra. Wypłata jest idempotentna, więc gra, która zakończy się dwa razy — przy ponowieniu albo wdrożeniu w trakcie zapisu — nie wypłaci dwa razy. Samą nagrodę przyznaje funkcja, którą może wywołać tylko serwer.
