Rywale przychodzą teraz po kilku sekundach, a nie minutach
Otwarcie własnego pokoju oznaczało kiedyś prawie trzy minuty samotnego czekania, zanim ktokolwiek dołączył. Teraz pierwszy rywal siada do stołu po około 13 sekundach, a dziewięć na dziesięć pokoi założonych przez graczy dochodzi do gry.

Prostymi słowami
Otwarcie własnego pokoju było najgorszym, co można było zrobić w opolyx, i liczby mówiły to wprost. Pokoje otwierane przez graczy istniały około osiemnastu sekund, zanim gracz się poddawał i wychodził — a na pierwszego rywala czekało się średnio dwie minuty i czterdzieści jeden sekund. Pokój nigdy nie był zepsuty. Był po prostu wolniejszy, niż ktokolwiek rozsądny gotów byłby czekać — mniej więcej dziewięciokrotnie.
Teraz tę lukę zamknęliśmy od drugiej strony. Pierwszy rywal dołącza po 6–12 sekundach, kolejni pojawiają się co kilka sekund, a pokój, który się zapełni, startuje sam. Nadal widzisz, jak ludzie przychodzą pojedynczo, a nie wszyscy naraz, bo pokój zapełniony w mgnieniu oka wygląda na fałszywy — ale czekanie ma teraz ludzką skalę.
Opóźnienie nigdy nie było jedną liczbą. To drabina: każdy szczebel to odstęp od poprzedniego przybycia, więc czasy oczekiwania się sumują, a pokój, do którego wciąż dołączają prawdziwi gracze, wciąż odsuwa kolejnego bota, zamiast się z nim ścigać. Te skumulowane przybycia w pokoju na cztery miejsca to właśnie to, czego doświadcza gospodarz:
Jedno miejsce celowo nadal zapełnia się powoli. W pokoju z co najmniej 3 miejscami ostatnie wolne czeka 45–120 sekund, zanim zajmie je bot, aby prawdziwy gracz przeglądający lobby miał realną szansę tam usiąść. To jedyna sytuacja, w której dawne, cierpliwe zachowanie było słuszne, i jedyna, w której przetrwało.
Są też dwie mniejsze zmiany, które możesz zauważyć. Pokój jeden na jednego zapełnia się teraz tak szybko jak każdy inny — zasada „przytrzymaj ostatnie miejsce” obejmowała wcześniej także pojedynki, w których jedyne wolne miejsce to Twój jedyny rywal, więc pokój 1v1 nigdy nie mógł się zapełnić w mniej niż trzy minuty. A pełny pokój, w którym od 3 minut nic się nie dzieje, startuje teraz sam, zamiast czekać na gospodarza, który dawno zamknął kartę.
Dla ciekawych techniki
Wszystko poniżej zmierzono na produkcji, na pokojach założonych przez ludzi — takich, których twórca nie jest ani botem, ani żadną z dwunastu person — z podziałem w chwili wdrożenia, 2026-08-11 14:00 UTC. „Przed” liczy się od dnia, w którym persony w ogóle zaczęły zapełniać pokoje: 606 pokoi. „Po” to pierwszy dzień z nowymi czasami: 84 pokoje. Jeden dzień to krótkie okno, więc te liczby należy traktować jako pierwszy pomiar, a nie ostateczny.
| Mediana, pokoje założone przez ludzi | Przed | Po |
|---|---|---|
| Czekanie na pierwszego rywala | 161 sek. | 13 sek. |
| Pokoje, do których ktoś dołączył | 21% | 51% |
| Pokoje, w których zaczęła się gra | 79% | 92% |
| Czekanie na start gry | 77 sek. | 36 sek. |
| Zmierzone pokoje | 606 | 84 |
Błąd z pojedynkami wyszedł przy tej samej analizie. Pytanie „Czy to ostatnie wolne miejsce?” było zwykłym liczeniem miejsc, więc odpowiedź brzmiała „tak” także w pokoju na 2 miejsca — gdzie to miejsce jest jedynym możliwym rywalem gracza. W badanych dwóch tygodniach siedemnaście takich pokoi zostało porzuconych po medianie 75 sekund, podczas gdy okno nie mogło się otworzyć przed upływem trzech minut. Długie czekanie wymaga teraz również, by pokój miał co najmniej 3 miejsca.
Same czasy przeniesiono ze zmiennych środowiskowych do jednej kolumny jsonb w wierszu ustawień (migracja 0057), którą można edytować na stronie administracyjnej — więc ponowne dostrojenie lobby to zapis, a nie ponowne wdrożenie. Zasady, które ją odczytują, znajdują się w jednym wspólnym module: daemon wywołuje go, by zdecydować, kiedy bot siada do stołu, a formularz administracyjny wywołuje tę samą funkcję, by pokazać, ile sumuje się drabina — dlatego podgląd nie może rozjechać się z działaniem.
