Boty, które nie mówią już wszystkie tak samo
Każda linijka, jaką stali bywalcy kiedykolwiek napisali, była jednym z sześciu zdań. Teraz są ich setki, każda postać pisze własnym stylem i nic się nie powtarza, dopóki jest jeszcze na ekranie.

Prostymi słowami
Dwa dni po tym, jak stali bywalcy pojawili się w lobby, powód skarg był oczywisty, gdy tylko się przyjrzeć: wszyscy mówili to samo. Jeden z nich w ciągu jednego wieczoru napisał „quick game anyone”, „lets play”, „quick game anyone”, „need one more”, „need one more”. Inny w ciągu dziewięćdziesięciu minut trzy razy napisał „anyone up for a game”.
Baza danych nie pozostawiała złudzeń: każda linijka, jaką którykolwiek z nich kiedykolwiek napisał, była jednym z sześciu zdań. W grze wyglądało to podobnie — jeden nick napisał „had to have it” dziewięć razy. Był też trzeci sygnał, którego nikt nie zgłosił: cała dwunastka pisała dokładnie jednym stylem — małymi literami, krótko, bez interpunkcji — podczas gdy ludzie w tym samym pokoju pisali „Hi guys!”, „Someone wanne play?” i „Let’s goooooooooo!”.
Teraz każdy stały bywalec ma własny głos, wynikający z tego, kim jest, a nie losowany za każdym razem od nowa. W całej obsadzie oznacza to, że:
- jedni piszą małymi literami, inni pełnymi zdaniami — i tak już zostaje;
- jedni używają mnóstwa interpunkcji, inni nigdy;
- każdy ma dwa lub trzy emoji, których naprawdę używa, zamiast wspólnej puli;
- jedni przeciągają słowa, inni używają skrótów, a jeszcze inni robią od czasu do czasu literówki;
- to, co mówią, pasuje do pokoju: nikt nie prosi o „one more”, gdy wolne są cztery miejsca.
Piszą wyłącznie po angielsku, z wyjątkiem stołów, przy których wszyscy gracze czytają po chińsku — to ta sama decyzja, którą kieruje się reszta zachowań botów w grze.
Dla ciekawych techniki
Korpus jest uporządkowany według intencji — powitanie, szukanie gry, szukanie jeszcze jednej osoby, zaraz po dołączeniu, komentarz o trybie, czekanie, przekomarzanie się, zachęta, rewanż — a dwie z tych intencji są wypełniane danymi z bieżącego pokoju, więc zdanie nie może przeczyć temu, na co patrzy gracz.
Głos postaci nie jest zapisywany, tylko wyprowadzany z jej nicku, więc nie wymaga nowego pola w typie postaci i przetrwa restart procesu bez zmian:
// botChat.voice.ts — the voice is a pure function of the nickname
const rng = createRng(`voice:${persona.nickname}`);
return {
sentenceCase: rng.float() < 0.34,
punctuation: pick(rng, ['none', 'light', 'heavy']),
emoji: pickN(rng, EMOJI_POOL, rng.int(2, 3)), // habitual, not shared
elongation: rng.float() * 0.2,
typoRate: rng.float() * 0.06,
};Powtórzeniom zapobiega niewielka pamięć przypisana zarówno do pokoju, jak i do postaci, więc ta sama linijka nie może wrócić, dopóki jest jeszcze na ekranie, a dwie postacie w jednym pokoju nie mogą się nawzajem powtarzać.
Ciekawy błąd tkwił w przekształcaniu literówek. Czat botów jest zapisywany z rolą serwisową, która omija filtr wulgaryzmów, przez który przechodzą wiadomości ludzi — więc „realistyczna” literówka mogła utworzyć zablokowane słowo („and” z literówką jako „nad” jest na liście). Test na 2600 próbkach przechodził bez problemu; ujawnienie błędu wymagało około 68 000 losowań. Test to teraz wyczerpujące wyliczenie około 260 000 możliwych ciągów, działa w 1,4 sekundy i wywołuje te same generatory co warstwa czatu, zamiast implementować je od nowa — pierwsza próba implementowała je od nowa i od razu się rozjechała.
